• beleef Friesland
  • Die Nordsee GmbH
  • EDR
  • INTERREG
  • INTERREG Deutschland Nederland
  • Marketing Groningen
  • Niedersächsisches Ministerium für Wirtschaft, Arbeit und Vekehr
  • Provincie Drenthe
  • Provincie Fryslân
  • Provincie Groningen
  • Wattenmeer – Weltnaturerbe
  • « „Reisdagboek

    Tekst Ineke Noordhoff, foto's Ingrid Slager

    Informatiepaviljoen Lauwersoog van start

    10. May 2013

    Hemelvaartsdag. De zon schijnt. Een gestage file rijdt van Groningen naar het Lauwersmeergebied. Bij de Jaap Deen vogelkijkhut staat de eerste bundel  auto’s schots en scheef geparkeerd. Ook bij de Bosschuur van Staatsbosbeheer is het een drukte van belang. Hier niet alleen auto’s op de parkeerplaats maar ook paardentrailers. Wat is er mooier dan in deze ruigte op de voormalige zeebodem ervaren vanaf de rug van je eigen paard? De Maaslandse kanovereniging uit Oss heeft de trekkershutten op camping Lauwersoog gehuurd om van daar te peddelen naar Engelsmanplaat. Enkele caravans en motorhomes  moeten even wachten tot de kanovaarders zijn ingeschreven. In de jachthavens verderop worden de landvasten los gegooid en de zeilen gehesen. Mensen maken zich klaar voor een dagtocht.

    Op naar de buitenhaven van Lauwersoog met zijn vrolijk geschilderde havenhuizen van vishandel Sterkenburg. Ook bij Schierzicht is het al lekker druk. Zoals altijd zitten er vogelwaarnemers achter de computer. Zelfs op het terras hebben zich koffiedrinkers genesteld. Vlak voor het havenkantoor is een oude fabriek afgebroken; er werden kokkels gekookt en ingeblikt, maar daarvoor is geen emplooi meer. Op de brokstukken is een modern nieuw paviljoen neergezet waarvoor de vlaggen vrolijk wapperen. HIP staat er op de vlaggen, een afkorting van het informatiepaviljoen. “Hier kunnen bezoekers informatie vinden over de visserij, het Nationaal Park Lauwersmeer en alle nieuwe ontwikkelingen en veranderingen die de komende jaren plaatsvinden in en rondom de haven”, zo laat de provincie Groningen op haar website weten.

    Binnen lopen Gosse Douma en Jan van der Veen onwennig heen en weer. Als  vrijwilligers moeten zij het publiek informeren. Ze zijn goedwillend en weten veel. Met name over het Nationaal Park, want daar werken zij eigenlijk voor. Het ontbreekt hen hier aan adequaat materiaal: nergens aan de muur hangt een kaart van het gebied. Geen enkele informatie over de wandelingen die je er kunt maken, over de fietspaden, uitkijkpunten, excursies met de boswachter, waar je mag surfen, aanleggen of zwemmen. Niets. Wel draait er in het ronde zaaltje een ‘experience’ over het gebied en de haven.

    De camping ligt aan het Lauwersmeer.We zijn hier tussen Groningen en Friesland, middenin wat vroeger de Lauwerszee was. Sinds het 43 jaar geleden werd ingedijkt heeft het Lauwersmeer zich ontwikkeld tot een bijzonder rijk natuurgebied. Op het zeearendennest zijn net twee jongen uit het ei gekropen. Kleine kluten waggelen onder de ogen van vogelkijkers rond, ganzen, sterns, roerdompen, blauwborsten; ze zijn hier allemaal in ruime mate en laten zich goed bekijken. Ook voor floristen is er veel te beleven. Qua natuurontwikkeling is het hier smullen met al die rietzomen, ruige wilgenbosjes, open voormalige zandplaten en waterpartijen. En ook voor recreanten is het heerlijk en er wordt volop van de mogelijkheden gebruik gemaakt. Maar bestuurlijk is dit een drama.

     

    Het ligt voor de hand om op deze plek informatie aan te bieden over de natuur- en belevingswaarden van het Nationaal Park Lauwersmeer. Een klein overzichtskaartje met de high lights zoals de Nationale Parken in de VS dat doen zou aantrekkelijk zijn voor de bezoekers. Je zou er iets over het Wadden Werelderfgoed aan toe willen voegen en ook zou je iets willen weten over de kampeer- en verblijfsmogelijkheden, waar je kunt eten en drinken. Ondernemers en natuurbeheerders in dit gebied kunnen best een zetje gebruiken.

    Het IVN is verantwoordelijk voor de educatie en informatie van het Nationaal Park Lauwersmeer. Directeur Fred de Jong vindt een informatiepaviljoen zonder folders ‘een nachtmerrie’. Met stoom en kokend water de vrijwilligers georganiseerd die het HIP bemannen. ‘We doen zoveel moeite, maar er kan zo weinig.’ Hij mag van de gemeente De Marne geen informatie over het Nationaal Park in het HIP neerleggen omdat De Marne wil inzetten op een brede gebiedsontwikkeling en een strak format voor folders. Maar geld daarvoor is er niet. Ook exploitatiemiddelen ontbreken. ‘Ik ben nu aan het knokken voor een reiskostenvergoeding voor de vrijwilligers.’

    Tien jaar geleden werd het Nationaal Park Lauwersmeer opgericht als een erkenning van de grote natuurwaarden die op de bodem van de Waddenzee tot stand waren gekomen. Er kwam een Overlegplatform met daarin de drie aanpalende gemeenten, de twee provincies, recreatieondernemers, natuurbeheerders en vissers. Het werd in de woorden van de laatste voorzitter Mirjam de Meijer ‘een eindeloos kletscircus’. Dat kwam niet door de mensen maar door de structuur, zegt ze erbij. Alle belanghouders zaten erin en samen kwamen ze er niet uit omdat hun belangen tegengesteld waren. Dit voorjaar werd het Overlegorgaan Lauwersmeer opgeheven want ‘het werkte gewoon niet’, aldus De Meijer.

    Het Nationaal Park kwam onder directe verantwoordelijkheid van de provincies Groningen en Friesland en de drie gemeenten. Die besloten met regionaal geld het Nationale Park overeind te houden. De term ‘Nationaal Park’ is tenslotte een soort keurmerk, een bevestiging van de grote natuurwaarde. Het park is de motor van de regionale economie: met duizend boten, achtduizend bedden en 1,8 miljoen bezoekers per jaar. Misschien is deze werkwijze beter, vindt De Meijer, want die politieke bestuurders moeten tenminste in het openbaar verantwoording afleggen over hun besluiten en het democratische gehalte van het Overlegorgaan was beperkt.

    In elk geval blijkt de besluitvaardigheid van de nieuwe bestuurlijke structuur verbeterd: is er nu dus een informatiepaviljoen in Lauwersoog. Vrijwilliger Gosse Douma hervond na zijn pensionering de lust in zijn leven in de Bosschuur, het activiteitencentrum van het Nationaal Park Lauwersmeer even verderop achter het kantoor van Staatsbosbeheer. Daar wordt enthousiast verhaald over de twee eieren van de zeearend die zijn uitgekomen. ‘Die jonge vogels geven een enorme boost aan het gebied’, zegt hij enthousiast. Zelf gaat hij graag naar de wilde paarden kijken. In de veertig jaar dat hij hier nu komt heeft hij de schoonheid van het gebied zien groeien. Misschien staat hij toch liever in de Bosschuur, waar de kinderen komen voor spannende belevenissen en verhalen. Helaas is de Bosschuur op Hemelvaartsdag gesloten. In de vakantiekalender van het ministerie stond maar een week meivakantie terwijl dat op veel scholen in het noorden twee weken is geworden. Een ongelukkige zaak erkent boswachter Jaap Kloosterhuis.

    En de lokale ondernemers? Jelle Bos van camping Lauwersoog, met 500 plaatsen, wilde best helpen om het informatiepaviljoen te exploiteren. Hij heeft een hele crew die zijn camping bestiert, dozen met folders en kaarten op zolder en is gewend zijn gasten op weg te helpen in het gebied. Bos: ‘Ik wilde zo twee medewerksters met wat dozen naar het paviljoen sturen. Maar ze waren bang dat ik teveel reclame zou gaan maken of zo.’

    Namens de gemeente De Marne is Thijs Klompmaker programmamanager Lauwersoog/Lauwersmeer. ‘Hoe moet het publiek nu verder bediend worden, als daar geen middelen voor zijn’, vraag ik hem. ‘Dat willen we samen doen met de partners’, antwoordt hij. Ook wethouder Waalkens verzekert dat het Informatiepaviljoen binnenkort folders in huis heeft ‘om mee te nemen’.

    PS Op 8 juni liggen er inderdaad folders van het Nationaal Park Lauwersmeer en van enkele recreatiebedrijven. Binnendruppelende gasten grijpen er direct naar. Net als uw verslaggeefster (zie foto).

     

    Tags: , , , , ,

    Kommentare